lunes, 18 de junio de 2012

EN LA PARROQUIA DE ONS... EN GALIZIA,DEDICADO A UNA GRAN AMIGA...EVA..

"CAMINO DE LA FUENTE, CERCA DE MIS AMIG@S"


En dos ocasiones distintas, en dos diferentes Encontros, he pintado en Ons en un entorno parecido y en ambas ocasiones sin saber que estaba junto a la casa de una gran amiga, de una gran persona, de alguien que ya hace unos años me viene demostrando el valor de la palabra AMISTAD, el sentido del afecto y la disposición para cuanto hiciera falta, tanto a mí como a mi pareja.
  Bajando por este camino se encuentra un caño de agua cristalina, fresca, que brota de contínuo para apagar la sed de quienes allí moran. Manolo (El dueño de la casa, la que no se ve, la que queda a la izda. y padre de Eva) nos ofreció un vaso para tomar cuanta nos hiciera falta y estuvo también pendiente de que a nadie le faltara, gracias Manolo, por ofrecer de modo tan generoso el agua de tu casa. 
 Ahora que conozco el lugar, ahora que sé cuál es, creo que tengo una deuda con vosotros: si vuelvo a Ons, he de pintar vuestra casa, he de buscar el ángulo necesario para pintarla en toda su hermosura, de la mejor manera posible para merecer vuestro agrado, del mejor modo imaginable para que sea para mí algo digno, algo para mostrarlo.
 Gracias a Manolo, a su Señora, y por supuesto, gracias a tí, Eva.

Un abrazo a tod@s.

He recuperado una pieza de hace ya muchos años, "Please release me" de Engelbert Humperdink, que espero sea del agrado de tod@s l@s que paseeis por esta entrada.

4 comentarios:

  1. great work, I love your blog and espascially your paintings
    greeting maria

    ResponderEliminar
  2. Hola Enrique, preciosa acuarela. Ahora falta el que has prometido y que lo veamos.
    Un abrazo.

    ResponderEliminar
  3. Querido Enrique, dende o noso Ons natal, meus pais Manolo e Angelita e eu queremos seguir mantendo esa amizade e ese afecto polo resto dos nosos días.
    Sabes que eu quero ser unha galega-vasca de adopción, ¿quedamos neso, non?.
    O destino fixo que as dúas ocasións que tiveches para pintar na miña aldea te situaras a carón do meu fogar, de todos os xeitos non tes débeda ningunha con nós, se algunha vez decides pintar a nosa casa será do noso agrado de seguro, pero non pola beleza do inmoble, senón pola fermosura do teu ser.
    Sigo mantendo a miña disposición para canto faga falta.
    Bicos e apertas.

    ResponderEliminar
  4. Such a lovely scene, really beautiful!

    ResponderEliminar